មហាកំផែងស្រុកខ្មែរ
ធ្លាប់មានលោកគ្រូខ្ញុំម្នាក់គាត់បានលើកឡើងថា កាលពីគាត់ទៅធ្វើទស្សនកិច្ចសិក្សានៅប្រទេសថៃ ក្រុមនិស្សិតថៃបានលើកជាសំណួរសួរគាត់អំពីបញ្ហាចម្រូងចម្រាស់រវាងប្រទេសទាំងពីរត្រង់ចំណុចព្រំដែនត្រូតស៊ីគ្នា ។ គេសួរពីគំនិតយោបល់គាត់ ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើ ។ លោកគ្រូគាត់តបថា បើគាត់មានអំណាចគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការលើកជាសំណើដោះស្រាយបញ្ហាខាងលើ គាត់នឹងស្នើឲ្យរាជរដ្ឋាភិបាល សង់ជាជញ្ជាំងថ្មដ៏ធំមួយខណ្ឌព្រះដែនប្រទេសខ្មែរ និង ថៃ ត្រង់ចំណុចដែលមានបញ្ហា (ប្រាសាទព្រះវិហារ) ។ ព្រោះគាត់យល់ថា បន្ទាប់ពីបញ្ហាត្រូវបានដោះស្រាយរួចហើយ ត្រូវតែបិទកន្លែងនោះឲ្យជិត កុំឲ្យប្រជាជននៅខាងថៃឃើញ ព្រោះការមើលឃើញយូរៗទៅវាចេះតែបង្កឲ្យកើតជាគំនិតលោភលន់ចង់បានរបស់គេ ហើយក៏បង្កឲ្យកើតជាបញ្ហាដូចដែលកំពុងប្រឈមសព្វថ្ងៃ ។
កាលណោះក្រោយពេលស្តាប់គាត់និយាយរួចហើយ សិស្សគ្រប់គ្នានាំគ្នាសើចគឹល ព្រោះនឹកអស់សំណើច ក្នុងនោះរួមមានខ្ញុំដែរ ខ្ញុំគិតថាវាជាគំនិតមូយល្អ តែប្រហែលមិនអាចក្លាយជាការពិតបានទេ ព្រោះអីការសង់របងខណ្ឌព្រំប្រទល់ វាហាក់ជាគំនិតចាស់គំរិលពេកហើយ មានតែសម័យសាងមហាកំផែងស្រុកចិនឯណោះទេ ដែលគិតដល់រឿងហ្នឹង ។ ហើយបើប្រវត្តិសាស្ត្រថ្មីចុងក្រោយ(កាលពីសម័យសង្គ្រាមលោកលើកទី២)ដែលខ្ញុំបានដឹងមានតែប្រទេសអាល្លីម៉ង់ កាលនៅបែងចែកជាពីរ ខាងកើត និង ខាងលិច គេបានសង់របងដែរ ។ បើរឿងនេះកើតមាននៅស្រុកខ្មែរ វាហាក់ដូចជាអ្វីដែលចម្លែកតែល្អ ។
ព្រឹកម៉ិញខ្ញុំមើលព័ត៌មានក្នុងអ៊ីនធើណិត ស្ទើរមិនជឿភ្នែកខ្លួនឯង ថាអ្វីដែលបានឮ និងគិតថាមិនអាចទៅរូចបែរជាកំពុងក្លាយជាការពិត ។ តាមប្រភពព័ត៌មានរបស់ចិន(Xinhua) បានរាយការណ៍មកថា ខ្មែរយើងមានគម្រោងសង់ជញ្ជាំងស៊ីម៉ងត៍ខណ្ឌព្រំប្រទល់ត្រង់កន្លែងដែលមានបញ្ហាជាមួយថៃ … អានព័ត៌មានលម្អិតពី Xinhua …
Posted: August 25th, 2008 under [V]-this-&-that.
Comments: 2
Comments
Comment from ភុត រតនះ
Time: September 8, 2008, 6:27 am
ខ្ញុំគិតថា គំនិតរបស់លោកគ្រូអ្នកគឺ ជាគំនិតដ៏ល្អមែនបើសិនធ្វើទៅរូច។ បើខ្ញុំវិញគិតឃើញថា យើងត្រូវកំណត់ព្រំដែនអោយបានច្បាស់លាស់ រូចហើយយើង
ជីកជាប្រឡាយចំព្រំប្រទល់វិញ ដើម្បីកំណត់អោយបានច្បាស់ គឺយើងត្រូវជីក ជំរូវ ៥០ម៉ែត្រចុះក្រោម ទទឹង២០ទៅ៣០ម៉ែត្រជុំវិញព្រំប្រទល់ប្រទេសទាំងសងខាង កុំអោយមានការឈ្លានពានតទៅទៀត ប្រឡាយដែលយើងជីកយើងចាក់ពីតុងឡើ
ង កុំអោយដីបាក់ចូលប្រឡាយបាន។ នៅជុំវិញព្រំប្រទល់ យើងត្រូវបង្កើតទីផ្សារ ផ្លូវថ្នល់ ប្រព័ន្ធទឹកស្អាត និងតំបន់ទេសចរណ៏អោយបានច្រើន ហើយយើងដាក់អោយប្រជាជនរស់នៅទីនោះ ព្រមទាំងកងទ័ព និង ជួរដ្ឋាភិបាល
ដើម្បីការពារប្រជាជនខ្មែរយើងដែលបានរស់នៅទីនោះ។ ជានេះគំនិតដែលខ្ញុំគិត
ឃើញ សូមជួយអោយយោបល់ខ្ញុំផង (អំពីជនពិការម្នាក់ រតនះ)។
Comment from វីរិយា
Time: September 12, 2008, 11:06 pm
ជាគំនិតមួយល្អណាស់បងរតនះ តាមពិតញាតិមិត្តភូមិផងរបងជាមួយគួរតែចេះស្រឡាញ់រាប់អានគ្នាបានបានច្រើនជាងនេះ តែធ្វើម៉េចបើប្រទេសយើងទាំងពីរធ្លាប់មានស្នាមរបួសចាស់ ហើយស្នាមនៅមិនព្រមជាសះស្បើយសោះ ឲ្យតែហ៊ានប៉ះពាល់ខ្លាំងបន្តិចនោះ វាដាច់ចេញឈាមភ្លាម ។ ដូច្នេះដើម្បីកុំឲ្យដំបៅចាស់ចេះតែដរឡើងវិញ និងដើម្បីបញ្ចៀសការកកើតនូវរបួសថ្មី មានតែធ្វើអ្វីមួយឲ្យដាច់ស្រេចនឹងឯង ចែកគ្នាឲ្យច្បាស់មានបន្ទាត់ព្រំសម្គាល់ជាប់លាប់ជាក់លាក់ ទើបជាការប្រសើរសម្រាប់ភាគីទាំងសងខាង ។
ខ្ញុំជឿថាការជីកព្រែកជាគំនិតមួយល្អដែរ គឺយើងអាចឆ្លងទៅមករកគ្នាបាន ហើយទឹកអាចប្រើប្រាស់ក្នុងប្រយោជន៍កសិកម្មបានថែមទៀត រីឯអ្វីដែលសំខាន់គឺបន្ទាត់ព្រំសីមាដែលជាព្រែក(ប៉េតុង) គង់មត់ប្រសើរជាការបោះបង្គោលឆ្ងាយណាស់ ។
Write a comment