Archive for March, 2008
ដីខ្មែរ ស្រុកខ្មែរ “Cambodia Dreams”
កាលពីយប់ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ទី ២៧ ខែមីនា ឆ្នាំ២០០៨ កន្លងទៅថ្មីនេះ នៅសាលមហោស្រពចតុមុខបានធ្វើប្រារព្ធពិធីសម្ពោធភាពយន្តឯកសារជីវិត ពិតមួយរឿងក្រោមអធិបតីភាពលោកឧបនាយករដ្ឋមន្ត្រី សុខ អាន និង មានការចូលរួមពីសំណាក់ផលិតករ អង្គទូតនានា និង ភ្ញៀវកិត្តិយសជាតិ និង អន្តរជាតិជាច្រើនរូបទៀត ។
ភាពយន្តឯកសារនេះ បានរៀបរាប់អំពីជីវិតក្រុមគ្រួសារខ្មែរមួយគ្រួសារ ក្រោយរបបបង្ហួរឈាមខ្មែរគ្នាឯង ត្រូវបានបញ្ចប់ ។ គ្រួសារមួយនេះគឺគ្រួសាររបស់លោកយាយ ឆេង យ៉ាន គ្រួសារគាត់ត្រូវបានបែកគ្នា ដោយមួយផ្នែកគឺធ្វើការភៀសខ្លួនទៅជំរំជនភៀសខ្លួននៅប្រទេសថៃ ហើយមួយផ្នែកទៀតគឺរស់នៅក្នុងស្រុកខ្មែរយើង ។ ភាពយន្តឯកសារជីវិតពិតនេះបានធ្វើការប្រៀបធៀប អំពីជីវភាពរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ផ្នែកទាំងពីរនៃគ្រួសារខាងលើ ។
ផ្នែក មួយបានបង្ហាញពីទុកលំបាករបស់ជនភៀសខ្លួន ដែលរស់នៅប្រមូលផ្ដុំគ្នានមួយកន្លែង មិនអាចចេញទៅណាឆ្ងាយបានទេ អ្វីដែលគាត់ធ្វើប្រចាំថ្ងៃនោះគឺ រង់ចាំដំណឹងថាមានអ្នកធានាចេញទៅក្រៅប្រទេស ក្រៅអំពីនោះពួកគាត់រង់ចាំតែទៅហើយរបបអាហារ សម្ភារៈប្រើប្រាស់ដែលអង្គការសប្បុរសនានាគេផ្ដល់ឲ្យតាមរយៈថៃ ។ យាយ ឆេង យ៉ាន បានធ្វើការពិពណ៌នាពីទុក្ខលំបាក និង កង្វល់ក្នុងចិត្តរបស់គាត់ គាត់ប្រៀបធៀបជីវិតរស់នៅរបស់ប្រជាជនខ្មែរនៅក្នុងជំរំនោះហាក់ ដូចជាសត្វដែលគេចិញ្ចឹមក្នុងទ្រុង ។ រស់នៅដោយគ្មានសេរីភាព មិនចេះប្រឹងប្រែងដើម្បីរស់ មួយថ្ងៃមួយថ្ងៃហាមាត់ចាំតែឲ្យគេដាក់ចំណីឲ្យស៊ី នៅរស់នៅតែរបៀបនេះក្មេងជំនាន់ក្រោយដែលនៅក្នុងជំរំ ច្បាស់ជាជួបប្រទះផលវិបាកជាពុំខាន នៅពេលដែលពូកគេត្រូវបានបញ្ជូនត្រឡប់មកមាតុភូមិវិញ ពូកគេច្បាស់ជាមិនដឹងថាត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីជីវិតរស់ទេ ព្រោះពូកគេទម្លាប់នឹងជីវិតស៊ីស្រាប់ៗ ។
ផ្នែកមួយទៀតនៃ ភាពយន្តឯកសារបាននិយាយពីជីវភាពរបស់នៅរបស់ប្រជាជននៅក្នុងស្រុក ។ ពួកគាត់ពឹងលើកម្លាំងញើសឈាមខ្លួនឯងយ៉ាងលំបាកវេទនាដើម្បី ទ្រទ្រង់ជីវភាពរបស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគាត់ មានពេលខ្លះមេឃក៏រាំងមិនអាចធ្វើស្រែបានល្អ ពេលខ្លះទឹកក៏ជន់លេចស្រូវអស់គ្មានសល់ ប៉ុន្តែពួកគាត់មានសេរីភាពច្រើនជាងអ្នករស់នៅជំរំ ក្មេងៗជំនាន់ក្រោយបានមានឱកាសរៀនសូត្រពីជីវភាពរស់នៅជាខ្មែរ ព្រមទាំងចំណេះដឹងទូទៅក្នុងការធ្វើស្រែចម្ការ ។ បន្ទាប់មកឯកសារនេះបានបង្ហាញពីជីវភាពក្រោយការធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍របស់គ្រួសារយាយ ឆេង យ៉ាន ។
ផលិតករនៃភាពយន្តឯកសារនេះ ជនជាតិ New Zealand គាត់បានធ្វើការថតចំណាយពេលជាងម្ភៃឆ្នាំ ។ រូបភាពក្នុងនេះមានភាគច្រើនគាត់ធ្វើការថតថ្មី តែក៏មានបញ្ចូលរូបភាពពិតមួយចំនួនផងដែរ ។ ចំណុចពិសេសគឺតួឯកនេះរឿងគឺយាយ ឆេង យ៉ាន គាត់ជាអ្នកសម្ដែងផ្ទាល់តែម្ដង ។ ការសម្ដែងរបស់គាត់ពិតជាពិសេសមែន គឺមានលក្ខណៈធម្មជាតិរសរវើក ពូកែជាងតារាសម្ដែងអាជីពទៅទៀត ។ រង្វាន់លើកទឹកចិត្តពីរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាផ្ដល់ជូនផលិតករភាព យន្តគឺ មេដាយមាសថ្នាក់ជាតិ ព្រះរាជក្រឹត្យផ្ដល់សញ្ជាតិខ្មែរជូនគាត់ នឹងទឹកប្រាក់ប្រាំម៉ឺនដុល្លារ ។ ហើយនៅមានរង្វាន់លើកទឹកចិត្តជូនតារាសម្ដែងក្នុងរឿងនោះមួយចំនួន ទៀតផងដែរ ។ គួរឲ្យស្ដាយដែលយាយ ឆេង យ៉ាន មិនបានចូលរួមក្នុងកម្មវិធីសម្ពោធនោះ ព្រោះគាត់មានជំងឺមិនបានអញ្ជើញមកបាន ។
អាសយដ្ឋានគេហទំព័រភាពយន្តឯកសារនេះ www.cambodiadreams.org
Posted: March 29th, 2008 under [V]-this-&-that.
Comments: 12
today’s shot “ពោតអាំង”
កាលពីប៉ុន្មានអាទិត្យមុន ខ្ញុំបានធ្វើដំណើរកាត់តាមព្រែកប្រា ចំពុះក្អែក និងកោះក្របី ប្រទះកន្លែងលក់ពោតអាំងមួយកន្លែងមើលទៅទំនងគួរឲ្យចង់ញ៉ាំ ។ អ្នកលក់ប្រាប់ពោតហាវ៉ៃកាច់ថ្មីៗពីចម្ការខាងក្រោយផ្ទះ គាត់ប្រមូលផលចុងដៃពោតតូចធំមិនស្មើគ្នាទេ ។ ពោតអាំងហ្នឹងក្លិនឈ្ងុយណាស់ពេលដែលអាំងលាបទឹកជ្រលក់ខ្ទិះដូង និង ស្លឹកខ្ទឹមតិចៗ ជះក្លិនប៉ះច្រមុះហើយស្រក់ទឹកមាត់មកច្រោកៗតែម្ដង
Posted: March 25th, 2008 under [V]-photo (Gallery).
Comments: 12
រឿងខ្លីសម្រាប់ថ្ងៃនេះ «ប៉ះមួយថែមមួយ!»
មានរឿងខ្លីមិនសូវសំខាន់មកប្រាប់គ្នាយើង បញ្ជាក់បន្តិចថាមិនសូវសំខាន់ តែអានហើយវាមិនធ្វើឲ្យយើងឈឺទេ វាប្រហែលជាអាចឲ្យយើងធូរស្រាលអារម្មណ៍ ឬ ញញឹមចេញតិចៗក៏ថាបាន ។
ជិះជិតដល់កន្លែងធ្វើការទៅហើយ នៅសល់ប្រហែល ៣០០ម៉ែត្រ ទៀតប៉ុណ្ណោះ ម៉ូតូខ្ញុំផ្ដល់សញ្ញាប្រាប់កង់ក្រោយធូរខ្លាំងហើយ ។ សំណាងដែរនៅឆ្ងាយពីនោះប្រហែល១០ម៉ែត្រដល់កន្លែងសប់កង់ល្មម ខ្ញុំប្រើវិធីសាស្ត្រដោះស្រាយមករួចខ្លួនពេល គឺខ្ញុំសម្រេចមិនទាន់ប៉ះកង់ទេ សប់វាសិនព្រោះហួសម៉ោងប្រហែល១៥នាទីហើយ មានអីប្រសិទ្ធិភាពខ្យល់នោះបាននាំខ្ញុំទៅដល់កន្លែងធ្វើការទាំងផើតផតពោះ ។
ពេលញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់រួចខ្ញុំ ក៏បណ្ដើរម៉ូតូយកទៅប៉ះកង់នៅក្បែរកន្លែងធ្វើការ ព្រោះមិនចង់ទុកយូរក្រែងមានរវល់នេះរវល់នោះទៅធ្វើឲ្យខកខាន ។ ទៅដល់កន្លែងប៉ះកង់ ពូប៉ះកង់គាត់ទំនេរដៃល្មម អញ្ចឹងហើយគាត់ក៏បានចាត់ការម៉ូតូខ្ញុំមិនបង្អង់យូរទេ ។ កំពុងតែគាស់សំបកកងម៉ូតូស្រាប់តែមានក្មេងស្រីម្នាក់អាយុប្រហែល១០ឆ្នាំបានបណ្ដើរកង់មកសប់នៅកន្លែងនោះដែរ ។ ពូប៉ះកង់គាត់ក៏ប្រញាប់ប្រញាល់សប់ឲ្យគ្នាដែរ ព្រោះនាងតូចនោះថាប្រញាប់ណាស់ពូអើយជិតដល់ម៉ោងគ្នាចូលរៀនហើយ ។
ក្រោយពីសប់កង់ហើយនាងតូចកំពុងដកលុយមួយរយរៀលឲ្យពូសប់កង់មិនទាន់រួចផង កង់នាងក៏ធូរស្បេតទៅវិញ ។ នាងតូចធ្វើមុខស្អុយប៉ែ មើលទៅគួរឲ្យអាណិតណាស់ ។ ពូប៉ះកង់គាត់ថាកង់នេះធ្លាយហើយទាល់តែប៉ះទើបបាន ។ នាងតូចឆ្លើយតបបណ្ដើរ បណ្ដើរកង់ត្រឡប់បណ្ដើរ នាងថានាងគ្មានលុយទេ នាងត្រូវត្រឡប់ទៅផ្ទះសុំលុយពុកនាងនៅផ្ទះសិន ។
មុននេះបន្តិចខ្ញុំឮថានាងប្រញាប់ទៅរៀន ហើយបើរវល់តែបណ្ដើរកង់ទៅបណ្ដើរកង់មក ថ្មើរណាទៅទើបបានចូលរៀន? ខ្ញុំក៏ស្រែកហៅនាងតូចនោះឲ្យត្រឡប់មកវិញ ដោយប្រាប់ថាចាំខ្ញុំចេញថ្លៃប៉ះកង់ឲ្យ ពេលនោះនាងរាងអល់អែកបន្តិចដែរ តែក៏សម្រេចចិត្តដើរត្រឡប់មកវិញ ទាំងទឹកមុខអឹមអៀនបន្តិច ញញឹមស្ងួតៗ ។
ខ្ញុំក៏ងាកមកប្រាប់ពូប៉ះកង់ឲ្យគាត់មកប៉ះកង់នាងតូចមុនចុះ ព្រោះគ្នាប្រញាប់ ចំណែកខ្ញុំមិនអីទេ នៅមានពេលកន្លះម៉ោងទៀតឯណោះទើបដល់ម៉ោងចូលធ្វើការ ។ ពូប៉ះកង់គាត់ក៏ប្រឹងដុតដៃដុតជើង គាស់សំបកកង់នាងតូចចេញដើម្បីពិនិត្យរកកន្លែងធ្លាយ ។
ពូរើរុះៗមួស្របក់គាត់ក៏ប្រាប់ថា កង់ធ្លាយពីរបំណះឯណោះក្មួយអើយ ។ ខ្ញុំក៏តបទៅគាត់វិញថា មិនអីទេពូប៉ះឲ្យគ្នាទៅ គ្នាប្រញាប់ទៅរៀនផង ។ មួយសន្ទុះក្រោយមកពូប៉ះកង់គាត់ស្រែកប្រាប់នាងតូចថា កង់ប៉ះរួចហើយអាចជិះបានហើយ ។ គាត់បន្ថែមទៀតថាឲ្យអរគុណបងប្រុសម្នាក់នោះទៅ ហើយខំប្រឹងរៀនផងណាក្មួយ ។ នាងតូចនោះក៏បានងាកមកសំពះអរគុណខ្ញុំ ហើយក៏ ជិះកង់តម្រង់ទៅសាលាទៅ ។
ប្រហែល១៥នាទីក្រោយមក កង់ម៉ូតូខ្ញុំក៏ត្រូវបានប៉ះរួចរាល់ ខ្ញុំប្រាប់ឲ្យពូប៉ះកង់សរុបថ្លៃទាំងអស់ គាត់ប្រាប់ថា ម៉ូតូខ្ញុំគាត់យកមួយបំណះ១៥០០៛ ចំណែកកង់នាងតូចនោះ ពីរបំណះ២០០០៛ ។ តែនាងតូចនោះគាត់យកតែ១០០០៛ ទេ ។ គាត់ថាឲ្យខ្ញុំជួយចេញមួយបំណះ គាត់ជួយមួយបំណះ អាណិតគ្នា! «ប៉ះមួយថែមមួយ!»
Posted: March 17th, 2008 under [V]-this-&-that.
Comments: 10
today’s shot “Gas Station”
តម្លៃសាំងថ្ងៃនេះ(12/03/08) 1L ~ 4650(1.2$US)
នេះមិនមែនជាការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មទេ តែគ្រាន់ចង់បង្ហាញថាតម្រូវការប្រើប្រាស់ថាមពលដែលដើរដោយប្រេងគឺច្រើន និងគ្រប់ទិសទីទាំងអស់ ហើយបើតម្លៃប្រេងដែលជាប្រភពដើមនៃតម្លៃទំនិញស្ទើរទាំងអស់នៅលើទីផ្សារចេះតែឡើងថ្លៃទៅ ៗ តែចំណូល ឬប្រាក់ខែនៅដដែល តើថ្ងៃខាងមុខនឹងជួបបញ្ហាអ្វីខ្លះទៀត? ខ្ញុំសង្កេតឃើញថាការប្រើប្រាស់ថាមពលរបស់ខ្មែរយើង ហាក់មិនសូវនឹកនាដល់រឿងសន្សំសំចៃទេ ។ មើលតែរថយន្តនៅក្នុងក្រុងយើងសព្វថ្ងៃនេះទៅឃើញស្រាប់ហើយ ។ រថយន្តថ្មីៗ ធំៗ មានកាន់តែច្រើន ចង្អៀតផ្លូវស្ទើរស្លាប់ ហេតុអ្វីបានជាគេម្នាក់ៗគិតនាំគ្នាទិញតែឡានធំៗអញ្ចឹង? ទាំងៗដែលគេជិះតែម្នាក់ៗឯងសោះ! ខ្ញុំសង្កេតឃើញនៅស្រុកគេ ទាំងក្បែរខាងយើង និងនៅឆ្ងាយៗពីយើង ជាពិសេសប្រទេសដែលគេបានអភិវឌ្ឍន៍ហើយ គេចេញម៉ូតឡានថ្មីៗមក គឺសុទ្ធតែជាម៉ូតដែលសន្សំសំចៃ ទាំងការប្រើប្រាស់ថាមពល ទំហំ និងបន្ថយការបំផ្លាញបរិស្ថាន ។ តែដោយឡែកខ្មែរយើង ហាក់បោះជំហានដើរច្រាសផ្លូវពីគេទៅវិញ ។ ឬក៏យើងនៅគិតថាតម្លៃសាំងសព្វថ្ងៃឡើងមិនទាន់ល្មមនឹងឲ្យយើងធ្វើការសន្សំសំចៃ? (សាំងធម្មតាមួយលីត្រ ៤៦៥០៛ ស៊ុបពែ ៤៧៥០៛) ៚
Posted: March 12th, 2008 under [V]-idea, [V]-photo (Gallery).
Comments: 14
អនុមោទនា “ពិធីបំបួសនាគ”
កាលពីរសៀលថ្ងៃសោរ៍ ទី២កើត ខែផល្គុន ឆ្នាំកុរ ពុទ្ធសករាជ ២៥៥១ ត្រូវហ្នឹងថ្ងៃទី៨ ខែមិនា ឆ្នាំ២០០៨ (ទិវាសិទ្ធិនារីអន្តរជាតិ) នាវត្តលង្កាក្រុងភ្នំពេញយើងនេះឯង បងប្រុសខ្ញុំបួសជាសាមណេរ ដែលការបំបួសនេះក្រុមគ្រួសារយើងត្រូវបានទទួលកិត្តិយសយ៉ាងខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយសម្តេចព្រះមហាអរិយវង្ស សៅ ចន្ទថុល្ល ជាចៅអធិការវត្តលង្កា និង ជាសង្ឃនាយករងនៃពុទ្ធិកសាលវិទ្យាល័យសីហនុរាជ ទ្រង់ព្រះមេត្តាទទួលធ្វើជាគ្រូឧបជ្ឈាក្នុងការបំបួសនាគ ។
បងប្រុសខ្ញុំបានទទួលការអនុញ្ញាតពីម៉ាក់ ដើម្បីធ្វើការបួសរៀនរយៈពេលពីរអាទិត្យ ដើម្បីបំពេញកតព្វកិច្ចជាកូនប្រុស និងដើម្បីធ្វើការតបស្នងសងគុណមាតាបិតាក្នុងជំនឿព្រះពុទ្ធសាសនា ។ គាត់យើងមានបំណងធ្វើការបួសនេះជាច្រើនឆ្នាំកន្លងមកហើយ តែរកឱកាសល្អមិនទាន់បាន ទើបតែក្នុងឆ្នាំនេះ គាត់បានឆ្លៀតរកពេលវេលាសមរម្យសម្រេចបំណងប្រាថ្នាគាត់ ។
នេះជាលើកទីមួយហើយក្នុងជីវិតខ្ញុំ ដែលបានចូលរួមពីធីបំបួសនាគ ។ នេះជាពិធីតូចមួយ ដែលមានតែក្រុមគ្រួសារញាតិមិត្តជិតដិតប៉ុណ្ណោះចូលរួម ។ វេលាព្រឹកយើងបានធ្វើជាចង្ហាន់ត្រង់យកទៅប្រគេនព្រះសង្ឃ ហើយពេលរសៀលប្រហែលម៉ោងពីរ ទើបយើងចាប់ផ្ដើមកម្មវិធីបំបួសនាគ ។ កម្មវិធីនោះគេតម្រូវឲ្យយើងធ្វើការដង្ហែរនាគជុំវិញព្រះវិហារចំនួនបីជុំ ។ ទើបយើងទៅបន្តកិច្ចខាងក្នុងព្រះវិហារ ដែលមានការធ្វើសមាទានសិលប្រាំសម្រាប់អ្នកចូលរួមទូទៅ នឹងការប្រគេនសីលដប់ដល់សាមណេរថ្មី ពីសំណាកគ្រូឧបជ្ឈា ។ កម្មវិធីបំបួសនាគនេះ ត្រូវបានបញ្ចប់នៅវេលាម៉ោងបីកន្លះរសៀល ក្រោមស្នាមញញឹម អំណរសាទរ និងមោទនភាព ពីសំណាក់ញាតិបងប្អូនដែលបានចូលរួម ។
កម្មវិធីនេះខ្ញុំមិនសូវបានកាន់កាមេរ៉ាថតរូបច្រើនទេ ព្រោះរវល់ជាប់បំពេញនាទីជាប្អូនប្រុស តម្រូវឲ្យកាន់បាតលោកពេលដង្ហែរ និង នៅក្បែរគ្រាន់ចាស់ៗប្រើការផ្សេងពេលបំពេញកិច្ចក្នុងព្រះវិហារ ។ តែខ្ញុំកំពុងតែប្រមែប្រមូលពីកាមេរ៉ាបងប្អូនផ្សេងៗទៀត ខ្ញុំនឹងដាក់រូបបន្ថែមម្ដងទៀត រួមជាមួយរូបថតនៅពេលដែលបងប្រុសខ្ញុំធ្វើការលាចាកសិក្ខាបទ ។ សូមអនុមោទនា ៚
ខ្ញុំ និង ល្បង និង ម៉ាក់ ។
ល្បងនិងញាតិបងប្អូន ។
* ចំណេះដឹងបន្ថែម ៖
តាមជំនឿការបួសសងគុណ គេមានចែកចេញជាពីរ២ប្រភេទ ប្រភេទទីមួយ គឺការបួសសងគុណម្ដាយ ទីពីរគឺការសងគុណឪពុក ។
៚ ទីមួយការបួសសងគុណម្តាយ គឺការបួសជាសាមណេ ដែលមានព្រះសង្ឃចូលរួមបំពេញកិច្ចចំនួន១២អង្គ (បូករួមទាំងគ្រូឧបជ្ឈា) ។
៚ ទីពីរជាការបួសសងគុណឪពុក គឺការបួសជាភិក្ខុ ដែលមានព្រះសង្ឃចូលរួមបំពេញកិច្ចចំនួន២១អង្គ (បូករួមទាំងគ្រូឧបជ្ឈា) ។
៚ ចំណែកល្បងខ្ញុំគាត់បូសជាសាមណេតែមានព្រះសង្ឃចូលរួម៣៣អង្គ ដូច្នេះនៅពេលគាត់លាចាកសិក្ខាបទហើយ គាត់និងសាងភ្នួសម្ដងទៀតជាភិក្ខុ ដើម្បីគម្រប់ និងបំពេញតាមជំនឿខាងលើ ដែលធ្វើការសងគុណម្តាយ និង ឪពុក ។
Posted: March 9th, 2008 under [V]-action, [V]-interested, [V]-learn Khmer.
Comments: 12
today’ shot “ភ្លេចប្ដូរFont”
ប្រហែលជាអ្នកបោះពុម្ពគាត់ភ្លេចប្ដូរ Font ហើយមើលទៅបានជាពាណិជ្ជកម្មមួយនេះ អានអក្សរមិននដាច់អញ្ចឹង !?!
Posted: March 2nd, 2008 under [V]-entertain, [V]-photo (Gallery).
Comments: 16