VPhotO

August 2008
M	T	W	T	F	S	S
« Jul
	1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30	31

Album Love Song!

មានចម្រៀងអង់គ្លេសបទចាស់ៗ(មិនជាចាស់ប៉ុន្មានទេ) តែស្តាប់នៅតែពិរោះមកចែកគ្នាយើងស្តាប់! ធានាថាមានអ្នកចូលចិត្តច្រើន! មានបទ ៖ «ចុចលើរូបគម្រប CD ដើម្បីដោនឡូត»

01 Mariah Carey - My All
02 Spice Girls - Viva Forever
03 Phil Collins - Against All Odds
04 Michael Bolton - When a man loves a woman
05 Mariah Carey & Whitney Houston - When You Believe
06 Emilia - Big big world
07 Aerosmith - I don’t want to miss a thing
08 Westlife - My Love
09 Bette Midler - Wind Beneath My Wings
10 Trisha Yearwood - How Do I Live Without You
11 Toni Braxton - Un-Break My Heart
12 Amanda Marshall - Believe in you
13 Shania Twain - You’re still the one
14 Chicago - Hard To Say I Am Sorry
15 Stevie Wonder - I Just Called to Say I Love You
16 Boyzone - No matter what
17 Ronan Keating - When You Say Nothing At All

Enjoy!

Virya៚

Posted: August 6th, 2008 under [V]-entertain.
Comments: 2

I’ve voted!

ខ្ញុំបានទៅបំពេញកាតព្វកិច្ចជាកូនខ្មែរមួយរូបរួចរាល់ហើយ តាមរយៈការទៅបោះឆ្នោតជ្រើសតាំងតំណាងរាស្ត្រ កាលពីព្រឹកថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៨នេះ នៅការិយាល័យក្បែរផ្ទះខ្ញុំ ។

បើឲ្យខ្ញុំធ្វើការប្រៀបធៀបរវាងការបោះឆ្នោតឃុំសង្កាត់ដែលទើបបានធ្វើឡើងកាលពីឆ្នាំមុន ឃើញថាសភាពការទូទៅមានភាពខុសប្លែកគ្នាបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ ។ ដែលថាខុសនោះគឺមិនសូវមានភាពរំជើបរជួលអ្វីកើតឡើងជាលក្ខណៈធំដុំគួរឲ្យកត់សម្គាល់ឡើយ មូលហេតុចម្បងពីរតាមការប៉ាន់ស្មានរបស់ខ្ញុំគឺ ទី១ប្រជាជនយើងហាក់យល់ដឹងកាន់តែច្រើនអំពីការបោះឆ្នោតនេះ ចំណែកទី២គឺ បញ្ហាប្រឈមមុខដាក់គ្នារវាង ខ្មែរ-ថៃ នៅតំបន់ប្រាសាទព្រះវិហារហាក់មានកម្លាំងអូសទាញចំណាប់អារម្មណ៍ច្រើនជាង ។ ដោយសារមូលហេតុទាំងខាងលើនេះទើបធ្វើឲ្យការបោះឆ្នោតលើកនេះ ហាក់មានភាពស្ងប់ស្ងាត់ ។

សម្រាប់ខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ ខ្ញុំផ្តល់សារៈសំខាន់ចំពោះព្រឹត្តិការណ៍បោះឆ្នោតណាស់ ខ្ញុំតែងមានគំនិតផ្ទុយពីមតិមួយចំនួនដែលតែងលើកឡើងថា “អត់ទៅបោះម្នាក់មិនស្អីទេ!””ខ្ញុំមិនទៅបោះក៏គេនៅតែជាប់ដែរ” “លទ្ធផលដឹងមុនស្រាប់ហើយមិនដឹងជាទៅបោះនាំខាតពេលធ្វើអី!” ។ល។
- មែន! បើមានតែយើងមិនទៅបោះម្នាក់វាមិនស្អីទេ តែយើងប្រកដទេថាមានតែយើងម្នាក់ដែលគិតដូច្នេះ?
- ខ្ញុំមិនទៅបោះក៏គេនៅតែជាប់ រឿងនេះយើងមិនអាចប្រកែកបានទេ ព្រោះសម្រាប់លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យសំឡេងភាគច្រើនជាគោលការណ៍សម្រាប់កាត់សេចក្តីថាឈ្នះ វាជារឿងធម្មតា ក្រែងយើងចង់បានប្រជាធិបតេយ្យមិនអញ្ចឹង?
- លទ្ធផលដឹងមុនស្រាប់! ពិតមែនថាលទ្ធិប្រជាធិតេយ្យ និង កម្រិតយល់ដឹងរបស់ប្រជាជនយើងនៅមានកម្រិតនៅឡើយ ក៏ប៉ុន្តែសួរថាបើយើងមិនចាប់ផ្តើមជម្រាបឲ្យវាចូលក្នុងផ្នត់គំនិតកូនខ្មែរពីពេលនៅទៅទេ តើនៅពេលណាទៅទើបខ្មែរយើងយល់ច្បាស់នូវអ្វីដែលហៅថាលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យទៅ ? ហើយនៅពេលណាទៅទើបប្រជារាស្ត្រក្លាយជាម្ចាស់លើជោគវាសនារបស់ប្រទេសជាតិពិតប្រកដទៅ ?

យ៉ាងហោចណាស់ការដែលបានចេញទៅបោះឆ្នោតថ្ងៃនេះសម្រាប់ខ្ញុំ អាចចាត់ទុកបានថាខ្ញុំបានចូលរួមចំណែកមួយក្នុងការកំណត់ជោគវាសនាប្រទេសខ្មែរយើងនៅថ្ងៃខាងមុន ខ្ញុំបានបំពេញកាតព្វកិច្ចជាកូនខ្មែរមួយរូប និងខ្ញុំបានបង្ហាញពីទឹកចិត្តស្រឡាញ់ប្រទេសជាតិរបស់ខ្លួនខ្ញុំផងដែរ ។

ចៃដន្យមែនបន្ទាប់ពីសរសេរអត្ថបទខ្លីខាងលើនេះហើយ មិនទាន់ទាំងបាន Post ផងស្រាប់តែខ្ញុំបានទទួលអ៊ីម៉ែលពីមិត្តម្នាក់ដែលមានគំនិតប្រហាក់ប្រហែលខ្ញុំដែរ សុំស្រង់ខ្លឹមសារអ៊ីម៉ែលដាក់ខាងក្រោម ៖

Dear all,

As you know Cambodian is running the national election today to elect the new members of its national assembly. But some people staying in Cambodia who are eligible to vote, they don’t vote. Do you think they are responsible persons?

Please, just answer shortly whether they are responsible persons. What should we deal with them?
To me, I think they are not responsible persons. And those people like making excuses. Agree?

Thanks for your answer in advance.
Hope you will answer me.

Nuth.

Posted: July 27th, 2008 under [V]-action, [V]-idea.
Comments: 3

National Election 27-07-08

Posted: July 25th, 2008 under [V]-action.
Comments: 6

Today’s “SWEET” SMS!

Sweet SMS

….ផ្អែមឡើងចង់ទ្រលាន់….ហាហាហាហា!

Posted: July 22nd, 2008 under [V]-this-&-that.
Comments: 2

ចេញផ្សាយហើយ!

កាលពីប៉ុន្មានខែមុខ ខ្ញុំធ្លាប់បានដាក់អត្ថបទមួយទាក់ទងនឹងសៀវភៅដែលមួយក្បាលមានចំណងជើងថា “តើអ្នកត្រូវជម្នះឧបសគ្គរបស់អ្នកយ៉ាងដូចម្តេច?”

សៀវភៅនេះត្រូវបានសរសេរដោយ ព្រះភិក្ខុ “Dr. K. Sri Dhammanada” និងប្រែសម្រួលជាភាសាខ្មែរដោយព្រះភិក្ខុ ជួន ប៊ុនស៊ីម ហើយខ្ញុំមានចំណែកតូចមួយនៅក្នុងនោះដែរ គឺរចនគម្របខាងក្រៅ និង ជួយពិនិត្យអក្ខរាវិរុទ្ធមួយចំនួន ។

សៀវភៅនេះ ត្រូវបានទទួលជំនួយគាំទ្រក្នុងការបោះពុម្ភផ្សាយ សម្រាប់ចែកជូនជាធម្មទាន (ឥតគិតថ្លៃ) ដោយសមាគមមិត្តពុទ្ធសាសនិកម៉ាឡេស៊ី ចំនួន៤០០០ក្បាល ។

ខ្ញុំបានទទួលសៀវភៅនេះមកជាងដប់ក្បាលសម្រាប់ចែកដែរ ប្រសិនបើអ្នកណាចង់បានលើកដៃ!!! ហេហេហេ ចំនួនមានកំណត់ (១០ក្បាល) លើកដៃមុនបានមុនលើកដៃក្រោយអស់! ប៉ុន្តែមានបញ្ហាត្រង់ដែល ខ្ញុំមិនមានវិធីសម្រាប់បញ្ជូនសៀវភៅនេះទៅអ្នកដែលចង់បាននោះទេ មានតែរង់ចាំទម្រាំតែមានឱកាសបានជួបគ្នាសឹមខ្ញុំយកទៅជូន ។

(* ឧស្សាហ៍រំលឹកខ្ញុំផង! ខ្លាចភ្លេច!)

Posted: July 15th, 2008 under [V]-this-&-that.
Comments: 13

តែមស៍ប្រៃសណីយ៍ខ្មែរ

ថ្ងៃនេះខ្ញុំបានប្រទះឃើញដោយចៃដន្យនៅក្នុងអ៊ីនធើណិត រូបតែមស៍ប្រៃសណីយ៍របស់ខ្មែរយើង ស្អាតៗគួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់ ខ្ញុំមិនដែលឃើញពីមុនមកទេ ។

កាលពីពេលចេះប្រើ Photo Shop បន្តិចបន្តួច ខ្ញុំធ្លាប់ស្រម៉ៃចង់ចេញម៉ូតតែមស៍ប្រៃសណីយ៍បែបនេះ ព្រោះស្នាដៃយើងនឹងត្រូវបានផ្ញើទៅគ្រប់ទៅកន្លែងទូទាំងពិភពលោក ហេហេហេ (ចង់ល្បី) ។ ហើយសព្វថ្ងៃនេះក៏នៅចង់នៅឡើយ សង្ឃឹមថ្ងៃណាមួយនឹងមានឱកាស ។

កន្លងមកធ្លាប់ឃើញតែឃើញតែមស៍តម្លៃ ១០០៛ ឬ ២០០៛ ពេលដាក់ពាក្យអីមួយ ។ ហើយបើពេលទៅផ្ញើរសំបុត្រទៅក្រៅស្រុកក៏មិនដែលបានបិទតែមស៍ដោយខ្លួនឯង បុគ្គលិកនៅប៉ុស្តិ៍ប្រៃសណីប្រាប់ថាបង់តែលុយទៅគេទៅ គេបិទឲ្យហើយមិនបាច់រវល់ច្រើន អញ្ចឹងទៅធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ចម្លែកៗម៉េចមិនដឹងទេ ពេលឃើញតែមស៍របស់ខ្មែរយើង ស្អាតៗណាស់ ។

ទៅផ្ញើសំបុត្រ ឯកសារ ឬ របស់ទៅក្រៅស្រុកលើកក្រោយទាល់តែសុំបិទតែមស៍ខ្លួនឯងហើយទើបបាន ព្រោះចង់ឃើញស៊េរីឆ្នាំថ្មីៗ ។

1000៛ ឆ្នាំ ១៩៩៦

១០០០៛ ឆ្នាំ១៩៩៦

៤000៛ ឆ្នាំ ១៩៩៨

៤000៛ ឆ្នាំ១៩៩៨ (អ្នកណាគេណ៎ចេះនឹកឃើញដាក់រូបត្បូងកន្ទឹមមុនពេលឆ្នៃ ពិតជាមានគំនិតសិល្បៈឆ្នៃប្រឌិតមែន)

៤000៛ ឆ្នាំ ១៩៩៨

៤000៛ ឆ្នាំ១៩៩៨

រឿងខ្លី “Memory” (តចប់)

អាន Memory 1 អាន Memory 2 អាន Memory 3

Memory (តចប់)

… មួយសន្ទុះក្រោយមក មិត្តភ័ក្តទាំងពីរនាក់ដែលមេហៅទៅនិយាយខាងក្រៅបានដើរចូលមកក្នុងបន្ទប់វិញ ។

“មេប្រាប់ថា … ស្អែកគាត់ជប់លៀងឲ្យវីរិយាឯង នៅហាង - - - ផ្លូវមុនីវង្ស ចាំបានទេ? ហាងដែលយើងធ្លាប់ទៅញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់ជាមួយគាត់កាលពីចុះទៅធ្វើការនៅខាងក្រៅលើកមុននោះ?” មិត្តម្នាក់គេប្រាប់ខ្ញុំ

“ចាំបានតើហ៍ ហាងហ្នឹង មេ សសើរថាធ្វើតៅហ៊ូឆ្ងាញ់ហ្នឹងអ្ហេ?” ខ្ញុំតបគេវិញ

“បងៗ ថ្ងៃត្រង់ ឬ ល្ងាច? ខ្ញុំដូចជាឮថា ថ្ងៃត្រង់” មិត្តម្នាក់ទៀតដែលចេញទៅជាមួយគ្នាអម្បាញ់មិញសួរបញ្ជាក់

“ដល់ហើយយើង… មើល៍វីរិយាជួយប្រែខ្ញុំបន្តិចមើល មេគាត់ថា ‘Dinner’ ប្រែថាម៉េច? ” មិត្តម្នាក់ដែលប្រាប់ខ្ញុំមុននេះឆ្លើយ

“six twenty ok?” មេខ្ញុំគាត់បែរមកបញ្ជាក់ ប្រាប់មិត្តខ្ញុំដែលកំពុងប្រកែកគ្នា

(ប្រហែលជាមេគាត់ឮថាពួកយើងកំពុងប្រកែកគ្នារឿងពេលវេលាហើយបានជាគាត់បញ្ជាក់បន្ថែម…នៅស្រុកខ្មែរយូរៗស្តាប់យើងនិយាយបានច្រើនណាស់ ចង់និយាយដើមមិនបានទេ គាត់កាត់យល់បាន … ហេហេហេ គេមិនទាន់ថាឲ្យផង បរិហារខ្លួនឯងមុនទៅហើយថាជាកូនចៅចូលចិត្តនិយាយដើមមេ….)

…អ្ហេ!!! តែគាត់មិនមើលមុខខ្ញុំទេ មិនសួរថាទំនេរឬទេ? ទៅបានឬអត់? ក៏មិនសួរដែរ នេះគាត់កំពុងគិតស្អីគាត់ហ្នឹង ខ្ញុំមិនយល់ទេ … ណ្ហើយ! មិនចង់គិតច្រើនទេ ខ្ជិលណាស់ខ្ញុំ ខ្ជិលឈឺក្បាល… (តែនៅតែលួចគិតតិចៗដដែលហ្នឹង)

ពេញមួយថ្ងៃនៅកន្លែងធ្វើការ ខ្ញុំដូចជាមិនបានធ្វើអ្វីឲ្យកើតជាប្រយោជន៍សោះ មានតែអង្គុយគិតវែងគិតខ្លី ពីនេះបន្តិចពីនោះបន្តិច ។ ពេលវេលាហាក់មិនប្រណីសោះឡើយ ដើរទៅមុខលឿនដូចផ្លេកបន្ទោលអញ្ចឹង មិនដឹងស្អីផងដល់ម៉ោងចេញទៅផ្ទះស្រេច … នេះសរុបបានថាថ្ងៃទីប្រាំនៅកន្លែងធ្វើការខ្ញុំត្រូវបានបញ្ចប់បាត់ទៅហើយ នៅសល់តែបួនថ្ងៃទៀតប៉ុណ្ណោះ…។
Read more »

Posted: July 4th, 2008 under [V]-Writing.
Comments: 3

រឿងខ្លី “Memory” (3)

អាន Memory 1 អាន Memory 2

ភាគ ៣ … ក្រឡេលមើលប្រក្រតទិនលើជញ្ជាំង ឃើញថាជិតដាច់ខែប្រាំហើយ ‘ដាច់ខែ ៥!!! លឿនម៉្លេះ’ ‘^//^’ ‘TvT’ អឺមែនហើយ ឆាប់ណាស់ណ៎
កាលពីប្រាប់ដំណឹងគេលើកដំបូងវានៅសល់ពេលជិតបីខែឯណោះ ក្រោយពីឈប់ចូលឆ្នាំខ្មែរហើយខ្ញុំបានផ្តល់ដំណឹងឲ្យគេលើកទៅពីរ នៅពេលនោះខ្ញុំគិតថា នៅសល់ពេល0១ខែកន្លះទៀត យូរគ្រាន់បើដែរ ។

‘..អ្ហើយ!..’ គិតមកកដល់ត្រឹមនេះខ្ញុំដកដង្ហើមវែងមួយបន្ធូរភាពតានតឹងក្នុងចិត្ត ថ្ងៃនេះនៅសល់ពេលតែប្រាំថ្ងៃទៀតទេសម្រាប់ខ្ញុំ ប្រាំថ្ងៃដែលខ្ញុំមិនដឹងថាត្រូវសប្បាយចិត្ត ឬ ត្រូវអាឡោះអាល័យ មនុស្សយើងនៅពេលដែលមានអារម្មណ៍ពីរបញ្ច្រាស់ទិសដៅគ្នា តែអារម្មណ៍ទាំងពីរនោះគិតពីរឿងតែមួយក្នុងពេលតែមួយវាពិបាកខ្លាំងណាស់ ព្រោះអារម្មណ៍ទាំងពីរនោះវាវ៉ៃគ្នារហូត ឬនិយាយឲ្យស្រួលស្ដាប់គេហៅថាចិត្ត ‘ សាវា ‘ ចង់បានរបស់ពីរក្នុងពេលតែមួយ ។

News Update!

សួស្តីបងប្អូនញាតិមិត្តដែលធ្លាប់ចេញចូលអាន វីហ្វូតូ មួយរយៈនេះខ្ញុំរវល់បន្តិចបងប្អូនអើយ មិនសូវបានមកអើតមកផ្ទះខ្លួនឯងសោះឡើយ ហើយក៏បានគិតថា ប្រហែលជាលែងមានអ្នកមកអើតមើលដែរ ព្រោះទៅរំពឹងឲ្យគេចូលមកមើលម្ដេចនឹងកើត បើយើងជាម្ចាស់ផ្ទះមកទាំងមកមើលផងហ្នឹង ។ តែមានឯណា ពីរ-បីថ្ងៃនេះបានជួបម៉ូវប្រចាំ (ហេហេហេ) គេសួរនាំថាទៅណាមកណា ម៉េចបានជាស្ងាត់ម៉្លេះ? បើគេសួរអញ្ចឹងបានន័យថានៅមានអ្នកមកឆៀងចូលលេងខ្លះដែរ ។ ការពិតខ្ញុំមិនដែលបានគិតថា ខ្ញុំនឹងបើបង់កន្លែងនេះចោលទៅណាទេ គ្រាន់មួយរយៈនេះមានការរវល់បន្តិច ។ សុំធ្វើការរៀបរាប់ត្រួសៗចុះថា រវល់ស្អីខ្លះទៅ ម៉េចបានជាស្ងាត់ដូចចោរលួចសេះអញ្ចឹង?

- កាលពីដើមខែ៦នេះ ខ្ញុំមានការត្រុវចេញទៅប្រទេសថៃ ចំណាយពេលនៅទីនោះយូរក្រែលដែរ ។ បន្ទាប់ពីបំពេញការងារចប់ខ្ញុំបានឆ្លៀតឱកាសនោះ សម្រាកពីការងារមួយអាទិត្យបន្ថែម ហើយបានទៅដើរលេងនៅ កោះល្បីឈ្មោះរបស់ថៃ (កោះភូកេត) និង តំបន់ផ្សេងៗនៅក្បែរនោះជាច្រើនកន្លែងទៀត ។ នៅពេលដែលការងារស្បើយនេះបន្តិចខ្ញុំនឹងយករូបថតមកអួតគ្នាយើងជាមិនខាន ។

- ត្រឡប់ពីបាងកក មកដល់ភ្នំពេញភ្លាម ខ្ញុំមានពេល២ថ្ងៃគត់សម្រាប់ត្រៀមខ្លួន ចូលធ្វើការកន្លែងថ្មី ។ ដូចបងប្អូនដឹងស្រាប់ហើយ ថាការចាប់ផ្ដើមការងារថ្មីម្តងៗ គឺវាតែងរវល់បន្តិចហើយ ព្រោះយើងត្រូវធ្វើគ្រប់បែបយ៉ាងដើម្បីស្វេងយល់ពីកន្លែងការងារថ្មីនោះឲ្យបានកាន់តែច្រើន កាន់តែឆាប់ គឺកាន់តែល្អ ។ ដូច្នេះហើយទើបធ្វើឲ្យខ្ញុំពីរវល់បន្តិច រវល់ជាងការងារជាក់ស្តែងដែលត្រូវធ្វើ ។ សង្ឃឹមថាមួយរយៈខ្លីទៀតបន្ទាប់ពី សម្របសម្រួលឲ្យចុះសម្រុងនឹងការងារថ្មី បានប្រសើរជាងនេះបន្តិច ខ្ញុំនឹងមានពេលវេលាច្រើនល្មមអាចមក update វីហ្វូតូ បានដូចពីមុនអញ្ចឹងដែរ ។

ចំពោះអ្នកតាមដានអានរឿង Memory ឲ្យខ្ញុំសុំទោសផងដែលមានការយឺតយ៉ាវក្នុងការដាក់ភាគថ្មីៗចូល រឿងនេះត្រូវបានសរសេរចប់រួចរាល់ហើយ តែមានបញ្ហាបច្ចេកទេសបន្តិចបន្តួច ។ កាលពីសសេរ ខ្ញុំសសេរនៅ ក្នុងកម្មវិធី MS ONE NOTE ក្រោយពេលត្រឡប់មកពីដើរលេងវិញ កម្មវិធីនេះមិនដឹងជាគាំងស្អីវា វាទាឲ្យខ្ញុំតំឡើងថ្មីតែរហូត តាំងចិត្តថាខ្ញុំនឹងដោះស្រាយបញ្ហានេះ ឲ្យរួចរាល់នៅ ល្ងាចថ្ងៃចន្ទនេះ ហើយបន្តដាក់ជូនអានទាល់តែចប់ ។

ព័ត៌មានថ្មីៗស្តីអំពី វីហ្វូតូ សុំបញ្ចប់ត្រឹមប៉ុណ្ណេះហើយ… អរគុណច្រើនញាតិមិត្របងប្អូនដែលបានចូលមកលេង វីហ្វូតូ!!!

Posted: June 30th, 2008 under [V]-action.
Comments: 7

រឿងខ្លី “Memory” (2)

(វគ្គមុន)…. ‘ហើយអ្នកណាគេយករូបទាំងនេះមកទុកអីនៅកន្លែងណឹង?’ ខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ ។ ចង់ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញហើយឈឺក្បាលណាស់ កំពុងបែរមុខចេញពីមុខផ្ទះចាស់ ស្រាប់តែ

(ត) … កំពុងបែរមុខចេញពីមុខផ្ទះចាស់ ស្រាប់តែខ្ញុំទទួលអារម្មណ៍បានថា ពេលនេះខ្ញុំមិនមែនឋិតនៅចិញ្ចើមថ្នល់ទល់មុខផ្ទះខ្ញុំទៀតឡើយ ខ្ញុំនៅក្នុងផ្ទះបែកបាក់មួយ មានគំនរជញ្ជាំងឥដ្ឋស៊ីម៉ងត៍រាយប៉ាយពេញដី នៅក្បែរខ្លួនខ្ញុំជាជញ្ជាំងឈើប្រអប់ តែពេលនេះវាឆេះរោលបន្ទះក្តារសងខាងអស់ហើយ នៅសល់តែសរសរគ្រោងផ្នែកខាងក្នុងទេ ។

រូបថត! រូបថតទៀតហើយ នៅក្នុងនោះមានរូបថតតូចធំបួនដប់រូប ដាក់តាំងនឹងគ្រោងសរសេររបស់ជញ្ជាំងប្រអប់យ៉ាងស្អាត ។ ក្នុងនោះជារូបកុងខ្ញុំអង្គុយនៅកណ្តាលគេ និងមនុស្សជាច្រើនអ្នកទៀត វាជារូបអានុស្សាវរីយ៍ពេលបិទវគ្គសិក្ខាសាលាអប់រំអ្វីមួយ តាមខ្ញុំចាំបាន កុងធ្លាប់ប្រាប់ថាថតកាលពីជាង២០ឆ្នាំមុន នៅកន្លែងធ្វើការរបស់គាត់ (អាគារលក់ទំនិញរបស់រដ្ឋ សម័យរដ្ឋកម្ពុជា) ។ នៅមានរូបផ្សេងៗជាច្រើនទៀត សុទ្ធសឹងតែជារូបដែលខ្ញុំធ្លាប់ឃើញពីមុន ចម្លែកត្រង់ថាម៉េចបានជាវាមកនៅកន្លែងនេះអញ្ចឹង ? អ្នកណាគេយកមកដាក់តាំងនៅកន្លែងនេះ? នេះខ្ញុំរឹតតែឈឺក្បាលខ្លាំងឡើងហើយ …

Site menu:

Categories

Recent Posts

Recent Comments

Links:

Dictionary

Downloads

Useful Links

តំណរព័ត៌មាន & ផ្សេងៗ

បណ្តាញភាសាខ្មែរ

Meta

Archives